Wildwater training Sault Brenaz
Een top weekend in Lyon (18-21 juni 2007)
Ja! We gaan weer! Het bruiste al een tijdje rond op de club. Er gaat een groep wildwaterkanoën op de wildwaterbaan in Lyon. Ik was er al twee keer eerder geweest, dus liet deze kans niet liggen. Helaas zat m’n vriend midden in zijn tentamenweek en kon niet mee…balen. Maar met m’n ouders is ook gezellig. Het was een leuk clubje bij elkaar. Berend en Ineke waren al op vakantie en waren al aanwezig. Erik, Mariko, Mark, Joris, Latitia, Fred en Peter gingen donderdagavond rijden. ’s Nachts doorrijden, ff crashen en op vrijdagmiddag al lekker peddelen. Het is een flink stuk, zo’n 900 km.
Mijn moeder moest op vrijdagochtend nog werken, dus wij gingen rond twaalf uur rijden. De reis verliep goed, maar aan het eind begon het flink te regenen. Na nog wat gezoek kwamen we rond tien uur bij de camping aan. Na navragen bleek dat de RCC-ers in de tipi’s waren beland. Iedereen lag al in zijn bed! Ach, zij hadden een nacht doorgereden en al flink gepeddeld. Daar stonden we in de regen..tent opzetten? Er waren nog twee Tipi’s leeg..de keuze was gemaakt. Vannacht lekker in de tipi liggen en dan zien we morgen wel of we in de zon de tent kunnen opzetten.
Direct naast de wildwaterbaan ligt de camping. Hier kun je gewoon kamperen, maar er staan ook vijf tipi’s standaard klaar. Deze zijn zeer ruim en kun je gemakkelijk met zijn vijven in liggen. Er liggen zelfs matrasjes in. Bij de tipi’s is een grote open tent met daaronder twee achtpersoons picknicktafels en een klein huisje met koelkast en gasbranders. Dit huisje kan ook op slot. Echt ideaal als je met een groep bent. Je hebt meteen een droog centraal punt en echt je eigen terreintje.
De volgende ochtend was het al snel duidelijk, als het kan blijven we in de tipi liggen. Na wat heen en weer gevraag bij de receptie was het mogelijk. Lekker makkelijk! Er werd vers brood gehaald in het dorp en de ontbijttafel werd gedekt. Het zonnetje scheen lekker, het beloofde een mooie dag te worden. Dat werd het zeker! Erik nam de begeleiding voor de beginners voor zijn rekening, waarbij Berend, Kees en ik het overnamen en aanvulde als we in kleinere groepjes gingen varen.
Ik zal even uitleggen hoe de baan er ongeveer uit ziet. De wildwaterbaan en camping liggen op een eiland. De Rhône stroomt om dit eiland heen, met maarliefst een verval van 7 meter! Hier maken de Fransen gebruik van door er een elektriciteitscentrale neer te zetten en aan de andere kant een stuw. Maar…je kan er nog meer mee. Namelijk een wildwaterbaan maken. Dwars over het eiland heen hebben ze een bedding uitgegraven en wat mooie stenen ingezet. Bovenaan een sluis en tadaa, je hebt een mooie baan. Ze hebben het slim in elkaar gezet. Hij kronkelt namelijk, dus als je onderaan komt pak je je boot en ben je via twee bruggetjes in 3 minuutjes weer naar boven gelopen. Het niveau is erg goed gekozen. Het onderste deel is gemakkelijk. Goed om te leren varen en om zelf even in te peddelen. Het bovenste deel heeft 3 moeilijke passages en echt een uitdaging. Er is nog een stuk tussen het eerste en het tweede verval dat wat uitdagender is dan het benedenstuk, maar wel goed te doen. Een erg leuke variatie!
Ik zat zelf boven verwachting lekker in m’n boot. Eerst maar even samen met m’n vader lekker invaren op het benedenstuk. Dat ging prima. De tweede keer deden we meteen het bovenstuk. Altijd toch weer spannend! Maar het ging goed en dat is een onwijs lekker gevoel. Tijd voor wat te drinken bij de tent, waar mijn moeder en Ineke lekker aan het kletsen waren en net boodschappen hadden gedaan.
De rest was lekker aan het klooien bij het benedenstuk en aan het zwemmen in het meer onderaan de baan. Na de lunch ging Joris met Letitia naar een vriendin in Lyon. M’n vader en ik gingen met de grote groep meevaren. Het was onwijs leuk om te zien hoe de beginners het op aan het pikken waren. Fred had echt een contante mega glimlach op zijn gezicht. Zo vet om te zien! Met Mariko en Fred hebben we het gemakkelijke gedeelte van het bovenste stuk gedaan. Het ging heel goed en er werd veel geleerd! We maakten een lange dag..pas om half 7 gingen we van het water af. Het leek alsof we al drie dagen er zaten, maar dit was pas dag één… Mark was vandaag niet meegegaan. Hij was gaan wandelen..en niet zo’n beetje ook! Vanaf de camping kijk je uit op een aantal bergen. Hij was bijna bovenop geweest!
Na een roseetje in het zonnetje begonnen we met koken. Veel mensen hadden wel wat kookgerei bij zich, maar voor zo’n 2 personen. De brander in het hokje was voor grote groepspannen en daar paste onze kampeerpannetjes niet op. Nadat iedereen allerlei spullen bij elkaar geraapt had begonnen we met koken. Super gezellig en zeer geslaagde macaroni! Na het eten hebben we een wandeling langs de baan gemaakt. ’s Avonds gooien ze de sluis dicht en met laag water kun je zelfs de bodem zien. Maar door alle regen lieten ze het behoorlijk doorstromen, dus er stond een behoorlijk laagje in. Toch leuk om te zien wat voor stenen onderwater er voor zorgen dat de golven ontstaan. Ik had nog wel zin in een feestje, maar voor velen was morgen de laatste dag om te knallen, dus gingen we op tijd slapen.
Na het hele opstaan-broodhalen-ontbijt-gebeuren begonnen we met zijn allen onderaan. Na een rondje met z’n allen ontstonden er kleinere groepjes. Berend was bij het laatste versnellinkje aan het oefenen met Mark en Joris, ik ging met Peter en Fred nog een keer vanaf halverwege naar beneden en Mariko en Erik waren bij de tent Mariko’s kano aan het instellen. Mariko en Fred hadden vrijdagmiddag onwijs veel geleerd wilde toch wel eens die hele baan af. Eerst maar de eerste passage en dan zien of we voor Le Chute uitstappen. Spannend!!! Ik vind het ook altijd weer spannend om het bovenstuk te doen. Fred kwam er lekker doorheen. Bij Mariko ging het niet helemaal lekker. Na weer op adem gekomen te zijn ging ze hem nog een keer doen met Erik. Gewoon om te voelen dat je het wel kan. De twee keer daarna ging goed! M’n pa en ik zijn samen met Fred doorgevaren. Hoppaa…Le Chute af en ook de 3 e passage door! Wiehoew! Fred heeft hem voor het eerst helemaal gedaan! Wat een energie geeft dat! Ik wist niet dat die glimlach van Fred nog groter kon zijn!
Iedereen heeft de laatste dag lekker geknald. Het begon wel te regenen aan het eind, ach we waren toch al nat. Ik heb altijd al willen weten hoe het voelt om met een Hydro-speed de rivier af te gaan. Ze liggen altijd in de weg als je aan het kanoën bent. Je hebt dan een soort schuim-plak waar je je aan vasthoud en flippers. De meeste waren wel te porren en jawel hoor! Daar gingen we! In 2 groepen van 4. Lachen man! Je kan echt geen drol, nul controle, het slaat nergens op, maar het is toch wel lachen om een keer te doen.
’s Avonds zijn we uit eten geweest met een hele groep van Outdoor Valley, die ook in Lyon waren. Was zeker gezellig en lekker pizza gegeten. De volgende ochtend kwamen ze ook ontbijten. Wij hadden nog veel ontbijtspullen over en zij haast niets meer. Dus dat is dan wel zo gemakkelijk. Letitia, Joris, Peter, Mark en Fred waren al vroeg weg. Berend en Ineke gingen ook die ochtend weg. Mariko en Erik bleven gingen pas rond 13.00en weg, dus die hadden nog een ochtend je om te peddelen, net als de Outdoor Valley mannen en vrouw. Was nog zeker gezellig en flink de baan afgegaan. ’s Middags was opeens iedereen weg…heel gek gevoel..wij hadden nog een hele middag maar het ging niet zo lekker meer. Dus we zijn eens in de omgeving gaan kijken. Eigenlijk heb je met zo’n weekendje Lyon niets anders nodig dan het dorp voor boodschappen en de camping. We hadden werkelijk geen flauw idee wat er in de buurt was. Wel leuk om eens verder te rijden, krijg je een beeld. Er was zowaar nog wat anders te beleven in de buurt! De volgende ochtend afgerekend. We konden niet aan om zo sipjes als maandag de baan achter te laten. Dus we hebben voor vertrek nog even een uurtje gepeddeld. Het ging weer helemaal lekker, dus met een goed gevoel afscheid genomen. Snel douchen, hop, de auto in en terug naar huis.
Het was een super gezellig weekend! Iedereen ontzettend bedankt voor het enthousiasme en de sfeer op de kant en het water. Lyon is leuk varen voor iedereen, lekker relax omdat je zo bij de tenten zit en zeker het stuk rijden waard. Als alle foto’s verzameld zijn gaan we een boekje laten maken en op de club leggen. Leuk om een keertje door te bladeren. Erik bedankt voor alle inzet en energie die je erin gestoken hebt om dit voor elkaar te krijgen! Wat mij betreft: Volgend jaar weer!
Pauline Kouwenhoven
Klik op de foto's om ze te vergroten
