Kanoweek in venetie
datum: 29 sep - 10 okt 2006
locatie: Venetië en lagune (Italië)
temperatuur: 18-25 °C - warm voor de tijd van het jaar
Negen man (m/v) sterk zijn we vertrokken met auto en vliegtuig naar Treviso, een stadje ten noorden van de Laguna di Venezia. De aanleiding was een artikel uit Op Pad van vorig jaar. We nemen vijf kano's mee uit Nederland, vier huren we ter plekke.
De eerste dag varen we de Sile af. Een kronkelende rivier van ca 20km. met aan beide kanten grote villa's. De Sile mondt uit in de lagune bij Portegrandi. De Sile is zoet, de lagune is zout, vandaar dat je door een sluis moet. Op een terreintje vlak voor de sluis slaan we ons eerst kampement op. Tegen de avondschemering worden we overvallen door muggen. Alleen met dubbele kleding en deet kun je de prikkers van je lijf houden. We zullen de hele week last van muggen houden.
's Zondags varen we de lagune op. In het begin is het nog een polderlandschap met vaarten en dijken, maar allengs gaat het landschap open. Kwelders tot aan de horizon. Na een paar uurtjes landen we op de eerste toeristische trekpleister, Torcello. Een heel klein dorpje, met heel oude kerken. Ooit belangrijker dan Venetië.
Na Torcello varen we aan op Burano. Een klein vissersstadje met veelkleurige huizen. Ook veel toeristen. Na Burano peddelen we zuidwaarts, waar we een kampeerplek zoeken op een onbewoond eilandje met een kloosterruïne (Madonna del Monte). Petflessen en ratten. En muggen natuurlijk. Maar 's avonds een schitterend gezicht op de lichtjes van Venetië.
We bouwen het op: Na Torcello en Burano nu Murano. Een groter stadje met veel glasblazerijen. Ook weer goed onderhouden, en weer veel toeristen. De politie komt belangstellend kijken, maar is niet vervelend.
We stellen Venetië nog even uit, en peddelen langs de begraafplaats van Venetië richting Punte Zabaioni, waar de camping ligt. De camping had vroeger een strandje voor de deur waar je met kano's kon aanlanden, maar nu ligt er een grote blokkendam voor de stormvloedkering die er gebouwd wordt. We mochten er niet uitstappen. Uiteindelijk konden we 500 mtr verder wel aanlanden. Van de camping konden we geregeld krijgen dat ze onze bagage kwamen ophalen. De (lege) kano's moesten we wel zelf dragen.
Vanuit de camping zijn we twee dagen met de waterbus (vaporette) naar Venetië gegaan voor een bezoek te voet. Veel kerken en religieuze schilderijen, en natte voeten op het San Marcoplein.
Donderdag wordt het dan Venetië per kano. We splitsen in twee groepen en doorkruisen de stad over tal van waterstraten en -stegen. Peddelen in Venetië valt reuze mee (anders dan de verhalen vooraf deden beloven). We hebben eigenlijk nergens problemen gehad. Je moet wel erg opletten, want bootjes en boten komen van alle kanten. Het bijzondere van Venetië per kano is dat je door watersteegjes kunt varen waar de doorsnee toerist nooit komt. Hoewel, soms heb je daar het idee dat je door een open riool vaart. Aan het einde van de middag verzamelen we op het afgesproken punt, en zetten beweging naar de overnachtingsplaats. Ook weer een onbewoond petflessen eilandje met ruïnes (Santa Spiritus). En muggen natuurlijk .
De volgende dag doen we Venetië per kano nog een keer opnieuw. We beginnen thuis te raken in het waterstegenlabyrint. Aan het eind van de dag varen we door naar het eiland St Erasmo. Aan de noordzijde daarvan zou gelegenheid moeten zijn voor wild kamperen, maar dat viel tegen. Uiteindelijk konden we onze tenten opzetten bij een plaatselijke roeivereniging. Zij varen roeiboten op de venetiaanse manier: staand en de roeiriem duwend. Ze doen dat als sport en varen er regatta's mee. Deze bootjes waren vroeger de standaard manier van voortbewegen in de lagune.
De laatste dag varen we de noord-oostkant van de lagune in. Weer een polderlandschap met kwelders, dijken en vaarten. Via een sluis die openstaat, en heftig stroomt, komen we in de monding van de Sile uit. Het is afgaand tij en de Sile stroomt met grote snelheid richting zee.
Bij de Sile-monding zou een camping moeten zijn, maar die bleek gesloten. We vonden het niet aantrekkelijk om op het strand wild te gaan kamperen. En omdat het nog vroeg was, en omdat de afstand tot het eindpunt nog maar 7 km was, besloten we over een vlakke zee die laatste kilometers af te leggen.
Alles met elkaar, een perfecte vakantie. Mooi weer, mooie omgeving, mooie stad, en muggen.
Deelnemers: Johan, Eric, Harm, Ilja, Juliette, Erik, Mariko, Joris, Gerrit .
Tekst: Gerrit van Dalfsen, met dank aan Juliette Liber.
