Zeekanotocht Stavoren - Lemmer v.v.
Hemelvaartweekend 2005, 5-7 mei 2005. Afstand 60 km. Wind 3-6 Bft. Temp. 10-13 °
Bij Stavoren op het IJsselmeer met
windkracht 6
Een oversteek naar een waddeneiland staat al een tijdje op mijn verlanglijstje. Toen op de kalender van Never Dry een oversteek Harlingen-Vlieland werd aangekondigd voor het Hemelvaartweekend meldde ik me direct aan, onder afzeggen van een wildwaterweekje in Slovenië. In de aanloop naar Hemelvaart werden de nodige voorbereidingen getroffen: verse vuurplijlen, nieuwe waddenkaarten, en de koerstabel werd uitgerekend. Op de woensdag voor Hemelvaart de spullen gepakt, de auto's geladen, en op weg naar Harlingen.
De week ervoor waren de weersvooruitzichten al in de gaten gehouden. Voor de oversteek heb je stabiel weer nodig, met niet meer dan windkracht 4. De week voor Hemelvaart voldeed aan die condities, maar er zat verandering in de lucht.
We zouden om 8.30 met hoog water uit Harlingen moeten vertrekken. Dat betekende 6 uur opstaan. Als eerste de weerlijn gebeld. De wind zou na een aanvankelijke 4 aantrekken naar 5 en mogelijk 6 bft. Afwegingen. Op de dijk kijken naar het wad. Een stevige koude wind. Nee, we maken de overtocht niet.
Het alternatief werd het IJsselmeer. Instappen bij Stavoren en naar Lemmer varen. Vervolgens binnendoor terug. Voor het eerste traject over het IJsselmeer zijn we op het surfstrandje bij Stavoren ingestapt. Met een matig windje in de rug voeren we langs de Gaasterlandse kliffen. Vanaf Laaksum is de kuststrook van Gaasterland natuurgebied waar je ook als kanoër niet mag komen. Bij Gaastburen kun je dan nog net naar het zwemstrandje, waar we een bakkie deden. Toen we wegvoeren hadden we direct de natuurwacht langszij, die ons maande buiten de Steile Bank om te varen. Daardoor, en door de aanwakkerende wind kwamen we in ruiger water.
Een kilometer voor de ingang van de Margrietsluis verzeilden we in een zeilwedstrijd van skutsjes. Het skutsje van Sneek was niet heel blij met de aanwezigheid van kano's op zijn koerslijn *). Iedereen kwam veilig in de luwte van de strekdam naar de sluis. Na het schutten vonden we een camping in Lemmer: Tentje opzetten, prakkie doen en bibberen van de kou. Het was een graad of 10, er stond een stevige wind en later begon het ook te regenen.
Mede door het weer hadden we de gedachte opgevat om in één dag weer binnendoor naar Stavoren te varen. Wél 35 km. Door te laat vertrek en de straffe NW wind bleek dat niet haalbaar.
De ruige klus op de tweede dag was de oversteek van het Slotermeer. Dat was stevig steigeren vanaf lagerwal. Toen we aan de andere kant bij Balk in het zonnetje op een strandje zaten leek het helemaal niet zo ruig, maar we wisten wel beter.
Vanaf Balk was het genoeglijk varen over de Luts. Dit is een gegraven vaart door Gaasterland. Lang en smal, en geeft aansluiting naar de Fluessen. Blijkbaar had het Slotermeer zijn tol geëist, want het vooruitzicht dat we op de Morra hetzelfde nog een keer zouden kunnen beleven, deed het animo dalen om deze dag nog naar Stavoren te varen. Dus werd aangelegd bij de eerstvolgende camping aan de Galamadammen. Ook hier weer tentje opzetten, prakkie doen en bibberen van de kou.
De laatste etappe, de derde dag, naar Stavoren, was een makkie. 10 km, maar wel in de stromende regen. Bij Stavoren de sluis door en het IJsselmeer op naar het surfstrandje van vertrek. Inmiddels woei het daar zo'n 6 bft en dat gaf golven van 1,20 mtr. Dat was een leuke nagift stevig varen. Je zag kanoërs volledig tussen de golftoppen verdwijnen.
Na het aanlanden, inpakken, opladen, een appelslag in het strandpaviljoen, naar huis rijden, boten opbergen en thuis de natte spullen uithangen... Voor de oversteek naar een waddeneiland is al een nieuwe datum geprikt.
Deelnemers: Harm, Ilja, Iede, Wiets, Mariko, Juliette, Gerrit .
*)M.b.t. voorrang op kruisende koersen buiten een vaargeul zegt het BPR (Binnenvaart PolitieReglement): Een handaangedreven vaartuig geeft voorrang aan een zeilschip. Dit zeilschip kwam ook nog van rechts, dus een dubbele reden om voorrang te geven. Misschien moeten we eens een WAT-avond aan het BPR besteden, want kanoërs gedragen zich als fietsers in het verkeer: lak aan de regels.
Tekst en foto's: Gerrit van Dalfsen
