Haringvliet-zwemoversteek
Kano-assistentie bij de Zwemoversteek van het Haringvliet (28 aug. 2004)
Zonnig, 23 °, windkracht 4, afstand 18 km.
Een aantrekkende wind tot windkracht 4 gaf de toon. Met een tiental vaarders in groep de oversteek gemaakt naar de overzijde. De golfjes slaan goed over het dek en het voorste luikje zit regelmatig onderwater; benieuwd wat dat gaat geven ivm waterdichtheid.
Pal voor de wind vaart de Capelookout vrij goed en ik kan de andere vaarders goed bijhouden. De Sealution van Herman snijdt met zijn punt de golven in twee en het spatzeil blinkt van het opspattend water. Je neus in de wind, rondom allerlei jachten en motorboten, driemasters, ......midden dit meer geeft een bijzonder gevoel. Alhoewel de weersvoorspelling vrij negatief was, schijnt volop de zon. Geen spatje regen en het zicht gaat dan ook ver ....
Dit is de vuurdoop voor
mezelf in mijn nieuwe boot. Het draagvermogen en de uitrusting,
samen met de deskundige leiding en de solidariteit onder de
vaarders bieden je de mogelijkheid om dergelijke vaargebieden te
verkennen zonder onnodige risico's. Ad geeft een vaarkaart mee van
het gebied en terloops kijken we eens of de boeinummers kloppen.
Met een golfhoogte van 40 cm en de geringe hoogte van een kajak ben
ik wel blij met de oranje kleur van de boot. Zichtbaarheid is hier
een veiligheidselement.
Voor de haven van Stellendam steken we rechtover naar het strand waar de zwemwedstrijd van start zal gaan. Er komt maar geen einde aan de imposante Haringvlietsluis waarvan 1 element op een kier staat. Een rij boeien zorgt voor een veilige afstand.
Wat later starten de zwemmers voor een oversteek pal voor de Haringvlietsluis. We begeleiden hen en bieden hier en daar wat steun. We volgen de miniscule stipjes van de hoofden. Overal volgbootjes die ivm de veiligheid wat verderop varen, met hier en daar duikers op interventieboten. Op cruciale punten liggen er patrouilleboten van de politie. Een vriendelijk groet van de zwemmers en een drankje op een terrasje aan de finish smaken de dag.
We beginnen de terugtocht met achterons
aan schuin oplopende golfslag. Hier is het wat lastiger varen omdat
de boot steeds opnieuw schuin planeert. Tussendoor oefenen we een
X-redding want volgens Dominiek gaat er niks boven de praktijk.
Een gezellig dineetje in restaurant Restaurant Aquarius sluit de avond. We hebben veel geleerd, veel gezien en vooral veel genoten......
En we moeten toegeven, het etentje was met zorg bereid en smaakte voortreffelijk.
Volgend jaar zijn we zeker bij...
tekst en foto's: Jan Pardon
Naar
Jan Pardon's kano-website...
