D'n Drommel
Wat hebben we het toch druk met elkaar. De grootouders moeten op
de kleinkinderen passen, de kinderen moeten op de bejaarde ouders
passen en de echtelieden willen met elkaar de zondag doorbrengen
omdat ze door de week elkaar toch al nauwelijks zien. Geen tijd dus
om een dagje te onthaasten op de Dommel.
De laatste zondag van november hebben we daarom met zijn tweeën genoten van een zachte herfstzondag, met een waterig zonnetje, herfstgeuren, de laatste nog niet gevallen bladeren, en een zondagrustig Dommellandschap: een peddeltochtje van St-Oedenrode naar Boxtel.
De Dommel tussen Rooi en Boxtel toont nog een ongerept stukje
Dommeldal. Je ziet geen bebouwing, wel de voor het Dommeldal
karakteristieke populieren; en verder eiken, wilgen, en een paar
imposante platanen bij de paters van Stapelen. In de categorie
vliegbeesten veel eenden, verder zwanen, ganzen, meerkoeten,
smienten, fazanten en een ijsvogeltje.
Het water stond laag, waardoor de modderige walkanten zichtbaar waren. Dat gaf de Dommel de aanblik van een getijdenriviertje. Het riviertje meandert sterk. In de buurt van Olland vaar je recht op de kerktoren van Liempde af, die met de volgende bocht weer in de nevelige velden achter de bomen verdwijnt. Bij Kasteren denk je een kerktoren te zien die bij het passeren een zeer oude duiventil blijkt te zijn.
Bij Boxtel hebben we de oude tak van de Dommel genomen. In het
begin is die vrijwel dichtgegroeid, zodat er slechts een meter
breed vaarwater resteert. Dit stuk Dommel wordt geflankeerd door
Boxtels woningschimmel in de stijl van een stedebouwkundig
neo-niks. Die combinatie van stijlen! En verder blijken de paters
van Stapelen in een soort eftelingkasteeltjes te wonen.
Na zo’n 12 km varen zijn we uitgestapt bij Boxtels kanovereniging. Het clubhuis was inderdaad open, en we konden er inderdaad een kopje koffie krijgen. (Maar dat is aan onze aktiviteitencommissaris wel toe te vertrouwen).
De tocht is gevaren op 28 nov.1999. Tekst en foto's: Gerrit van Dalfsen
