C11-kanovaren in de Biesbosch
(8-9 juni 2002)
Het was een prachtige dag - lekker warm zonnetje en een beetje wind - toen we te gast waren bij de kanovereniging Dajaks in Dordrecht.
Anton en Annechien van onze kanovereniging ontmoetten vorig jaar op een feest leden van de kanovereniging uit Dordrecht . Het plan om samen een tocht in de Biesbos te gaan maken werd daar geboren.
Bij onze vereniging waren een paar mensen die daar wel oren naar hadden .En al gauw werd besloten dat we in juni een weekeind naar de Biesbos zouden gaan. Er werd een tienpersoons canadees bij de Dajaks gehuurd en enkele mensen van de Dajaks zouden ons de weg wijzen.
We hadden toen nog het probleem : "hoe krijgen we die canadees vol ", maar we besloten toch te gaan ook al waren we met weinig mensen en maar drie goede kanovaarders . We zouden wel zien waar het schip zou stranden.
Een avond voor onze tocht meldden zich nog drie mensen, ze waren natuurlijk van harte welkom . De boot zat nu vol en had een groter aantal ervaren kanoërs aan boord dan we hadden verwacht. Gerrit was de kapitein, hij zat achterin en moest een ongeregeld zootje eigenwijze kanoërs in het gareel zien te houden. Aanvankelijk ging dat wel goed ,want we waren toch wel onder de indruk van de plas water die moest worden overgestoken .We deden braaf wat hij zei en gingen als een pijl uit de boog de Merwede over.
Maar toen we in rustiger vaarwater terecht kwamen bemoeide een ieder zich op geheel eigen wijze met de stuurmanskunst van Gerrit en Anton , we "zwalkten" zo gezegd over het water. Gelukkig was de sfeer prettig en ontspannen en hadden we wel wat credit bij de kapitein.
De tweede dag hielden we ons keurig aan de regels . Ik vond het prachtig in de Biesbos, vooral de kleine kreekjes met overhangende door zon beschenen wilgentakken waren schitterend. Eindeloos veel wilgen, overal "Wilgen", het verbaasde me dat ik het niet verschrikkelijk saai vond . Natuurlijk waren er ook eenden ,waterhoentjes ,vissen, reigers, riet, Lissen en motorbootjes.
Op een gegeven moment - we voeren in een kreek - kwam de rondvaartboot de bocht om, drie verdiepingen hoog en tig meter lang dreef het gevaarte op ons af. Wij doken het riet in met onze canadees en lieten het reusachtige geval passeren. Het had op mij een soort van "Alice in wonderland" effect . Alsof ik tijdelijk heel klein was geworden en net moest doen of dat de gewoonste zaak van de wereld was.
Dit gevoel had ik ook op de Merwede.We waren op de terugweg. Het weer was wat dreigend - donkere wolken en een stevig windje-. Voor ons de zeshonderd meter brede rivier die we over wilden steken. Allemaal nog normaal. Maar dan komen er van weerszijde twee grote vrachtschepen aangevaren ."Oeps" ineens waren we heel klein en moesten we goed uitkijken . "Schepen voor laten gaan en stevig door peddelen naar de overkant", was het commando.
Daar aangekomen kregen we als vanzelf weer onze normale omvang.
Al met al was het een heerlijke tocht Zelfs toen we de boot over de dijk bij de Bergse Maas moesten dragen, en dat een paar weilanden meer bleken te zijn dan we hadden gedacht. We deden dat, alsof het ons dagelijks werk was.
Stuurman en kapitein bedankt voor jullie bemoeienissen.
Simon, Jan, Jan en Hans van de Dajaks bedankt voor jullie hartelijke gastvrijheid, we komen vast nog eens terug.
(Deze tocht is georganiseerd door de Eindhovense kanovereniging Genneper Molen in samenwerking met de Dordrechtse kanovereniging Dajaks. Vanuit RCC kunnen we deze tocht ook organiseren, indien er belangstelling voor bestaat.)
