Never Dry kanotocht: Vlietlanden
Tochtverslag
Door: Marianne Roest
Géén lage bruggetjes ?
Maart was dit jaar nog best koud,maar met voldoende regenkleding kunnen we veel aan. Voor een rondje door het natuurgebied de Vlietlanden bij Vlaardingen hadden we aangeklopt bij Natsec, de kanovereniging ter plekke. We mochten gebruik maken van de kleedkamers, de kantine en (reuze handig) de instapplaats.
Met zo'n 15 vaarders vormden we een aardige groep.De Vlietlanden oogden nog vrij kaal, maar alle watervogels waren al druk bezig het broedseizoen voor te bereiden. In elk geval maakten ze meer herrie dan wij. We naderden ze niet al te dicht, want grote stukken van het natuurgebied zijn afgesloten, ook voor kanoërs. Een paar weken later staat hier van alles in bloei, onder andere een prachtige orchis. Nu stond er alleen af en toe een geel polletje dotterbloemen te schitteren.
Vanwege het druilerige weer was de eerste koffiestop in een restaurant gepland. Koffie mét gebak, sommigen vonden het zelfs weer voor snert.
Harm had zijn stabiele zeekano uitgeleend en wilde best mee in een wankel bootje, als we maar niet al te veel lage bruggetjes onderdoor moesten. Geen probleem, want de gidsen waren plaatselijk bekend. Onderweg werd een oude rot nog even om advies gevraagd, maar het is achteraf de vraag of hij ons wel goed begrepen heeft. We werden door hem via Maasland naar Schipluiden gestuurd. Eén laag bruggetje te verwachten. Ja, als het water 20 cm lager zou staan, dan wel. Wij telden er zeker 15, maar een probleem was het niet. Eigenlijk best leuk, zo samen een buikschuif maken of de klapbruggen optakelen. Menig bedrijf geeft meer uit aan consultancy voor dit soort groepsopdrachten.
Zuid-Holland is vlak en in de omgeving was weinig beschutting tegen de straffe, gure wind. We hielden dus een koude lunchstop, met veel heel en weer gedreutel. Gelukkig kregen we bij Natsec weer een warme ontvangst.
Sponsors Kano Rotterdam
Meer Rotterdams kanovaren
Landelijke kanobond
voor kanotoerisme
